ปวดหัว คิดไม่ออก
หยิบโทรศัพท์โทรไปหาเธอ
อยากจะฟังความคิดของเธอ
อยากจะให้มันเพอร์เฟ็ค
ตัวแทนของพวกเรา
ผมถามคำถามเธอ
ถ้าใช้สัญลักษณ์แทนความรัก
เธอจะใช้อะไรมาเป็นตัวแทน ?
เธอนิ่งคิดอยู่ซักพักนึง
แล้วก็ถามกลับมา
"คิดไม่ออกล่ะสิถึงมาถาม ?"
ถูกเผงเลย -"-
"หนังสือ..มั้ง ?" เธอตอบยิ้มๆ
"ก็เราเขียนไดอารี่นินา" เธอหัวเราะ
"อะไรที่ดีๆก็เก็บมันเอาไว้ในหนังสือ"
"สิ่งที่ไม่ควรจำ เราก็ลบมันทิ้งไปได้"
"มันเหมือนกับความรักมากเลยล่ะ"
"เราเลยเลือกหนังสือนี่แหละ"
เมื่อก่อน บลอคผมชื่อ dEfaULT
เพราะผมไม่รู้จะตั้งชื่อว่าอะไรดี ?
ก็เลยใส่ไปเป็น "ค่าเริ่มต้น" ซะเลย
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว มันไม่เหมือนเดิม
ผมเจออะไรมามากมายในครึ่งปีนี้
มันต้องไม่ใช่ "ค่าเริ่มต้น" ที่ไร้ความหมาย
"คนเรามี 360 องศานะ แกรู้มั้ย ?"
"มันเหมือนกับว่า คนเรามีหลายมุมน่ะ"
เสียงเธอสมัยที่เพิ่งคบกันก้องอยู่ในหัว
"เราก็กำลังเรียนรู้ซึ่งกันและกันอยู่"
"เราอยากรู้จักแกทั้ง 360 องศานะ"
ผมยิ้ม แล้วตอบเธอเบาๆไปว่า
"เราก็อยากนะ"
เราอยู่โรงเรียนประถมเดียวกัน
แต่เรากลับไม่เคยคุยกันแม้แต่คำเดียว
สุดท้าย เราก็รู้จักกันได้เพราะโรงเรียนนี้
ผมผูกพันธ์กับโรงเรียนนี้มาก เธอก็ด้วย
ผมถามเธอ "แกชอบสีอะไร ?"
"สีฟ้า" เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว
ฟ้า-ขาว เป็นสีประจำโรงเรียน
อยากจะเขียนบลอคนี้ไปนานๆ
อยากให้เธอได้อ่านบลอคนี้ทุกวัน
ถึงเราไม่ได้อ่านเรื่องราวของเธอก็ไม่เป็นไร
แค่รู้ว่าอย่างน้อย เธอก็ยังรับรู้เรื่องของเรา
ให้รู้ว่าอย่างน้อย เราก็ยังอยู่ตรงนี้เสมอ
แม้อุปสรรคมันจะมาขวางกั้นขนาดไหน
อยากให้เธอลืมมันได้เมื่อเปิดบลอคนี้
แอบหวังอยู่ในใจเล็กๆ
หนึ่งปีมี 360 กว่าวัน
ถ้าเขียนบลอคทุกวัน
ถ้าเธออ่านบลอคทุกวัน
จะรู้จักเราครบทั้ง 360 ํ มั้ยนะ ?
บลอคอันนี้ ผมให้เธอครับ
คนที่ผมรักที่สุด
หยิบโทรศัพท์โทรไปหาเธอ
อยากจะฟังความคิดของเธอ
อยากจะให้มันเพอร์เฟ็ค
ตัวแทนของพวกเรา
ผมถามคำถามเธอ
ถ้าใช้สัญลักษณ์แทนความรัก
เธอจะใช้อะไรมาเป็นตัวแทน ?
เธอนิ่งคิดอยู่ซักพักนึง
แล้วก็ถามกลับมา
"คิดไม่ออกล่ะสิถึงมาถาม ?"
ถูกเผงเลย -"-
"หนังสือ..มั้ง ?" เธอตอบยิ้มๆ
"ก็เราเขียนไดอารี่นินา" เธอหัวเราะ
"อะไรที่ดีๆก็เก็บมันเอาไว้ในหนังสือ"
"สิ่งที่ไม่ควรจำ เราก็ลบมันทิ้งไปได้"
"มันเหมือนกับความรักมากเลยล่ะ"
"เราเลยเลือกหนังสือนี่แหละ"
เมื่อก่อน บลอคผมชื่อ dEfaULT
เพราะผมไม่รู้จะตั้งชื่อว่าอะไรดี ?
ก็เลยใส่ไปเป็น "ค่าเริ่มต้น" ซะเลย
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว มันไม่เหมือนเดิม
ผมเจออะไรมามากมายในครึ่งปีนี้
มันต้องไม่ใช่ "ค่าเริ่มต้น" ที่ไร้ความหมาย
"คนเรามี 360 องศานะ แกรู้มั้ย ?"
"มันเหมือนกับว่า คนเรามีหลายมุมน่ะ"
เสียงเธอสมัยที่เพิ่งคบกันก้องอยู่ในหัว
"เราก็กำลังเรียนรู้ซึ่งกันและกันอยู่"
"เราอยากรู้จักแกทั้ง 360 องศานะ"
ผมยิ้ม แล้วตอบเธอเบาๆไปว่า
"เราก็อยากนะ"
เราอยู่โรงเรียนประถมเดียวกัน
แต่เรากลับไม่เคยคุยกันแม้แต่คำเดียว
สุดท้าย เราก็รู้จักกันได้เพราะโรงเรียนนี้
ผมผูกพันธ์กับโรงเรียนนี้มาก เธอก็ด้วย
ผมถามเธอ "แกชอบสีอะไร ?"
"สีฟ้า" เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว
ฟ้า-ขาว เป็นสีประจำโรงเรียน
อยากจะเขียนบลอคนี้ไปนานๆ
อยากให้เธอได้อ่านบลอคนี้ทุกวัน
ถึงเราไม่ได้อ่านเรื่องราวของเธอก็ไม่เป็นไร
แค่รู้ว่าอย่างน้อย เธอก็ยังรับรู้เรื่องของเรา
ให้รู้ว่าอย่างน้อย เราก็ยังอยู่ตรงนี้เสมอ
แม้อุปสรรคมันจะมาขวางกั้นขนาดไหน
อยากให้เธอลืมมันได้เมื่อเปิดบลอคนี้
แอบหวังอยู่ในใจเล็กๆ
หนึ่งปีมี 360 กว่าวัน
ถ้าเขียนบลอคทุกวัน
ถ้าเธออ่านบลอคทุกวัน
จะรู้จักเราครบทั้ง 360 ํ มั้ยนะ ?
บลอคอันนี้ ผมให้เธอครับ
คนที่ผมรักที่สุด
มาสเตอร์แชมป์
)
Romanic ค่ะ.....